محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

168

ضياء العيون ( فارسي )

خون آمدن از اعضا بازدارد و جون بر كوشت زايد بيفشاند بكدازاند شب از كوه فروجكد و بفسرد مانند يخ اقسام آن بسيار است و يمانى ان‌كه سفيد بزردى مايل بود بهتر است كرم و خشك است و كويند سرد و خشك است با درد سركه منع خون آمدن بكند از هرجا كه باشد و با ماء العسل جرب ريش شد را نافع بود و بانار و درد شراب بر قروحى كه دير به شود و اكله را نافع بود و با مثل آن نمك جون بياميزند ريشهاى بد را سود دارد و سوختكى اتش را نافع بود شونيز سياه‌دانه كرم و خشك است در سوم جون با سركه بر فروخ بلغمى و جرب كه ريش باشد بمالند نافع بود شجره البق سرد و خسك است در اوّل قروح تازه را مندمل سازد جون با سركه بر جرب ريش شده طلا نمايند به سازد پوست درخت مذكور جون بر جراحت به‌پيچند باصلاح آورد و مندمل سازد همچنين شكوفه و برك وى جراحات را نافع بود و چيزى كه مثل آرد ازو مىريزد منع سعى و زيادتى قروح